Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών
Σάν σήμερα, τήν 28η Ὀκτωβρίου τοῦ 1940, ἔγινε ἡ ἐπίθεση τῶν Ἰταλῶν στά σύνορά μας μέ τήν Ἀλβανία. Λίγο ἄν δέν προλαβαίναμε νά τούς ἀναχαιτίσουμε, πολλά πράγματα θά ἦταν διαφορετικά. Διότι ἐκεῖνοι ἦταν ὀργανωμένοι, ἦταν πολλαπλάσιοι, ξαφνικά ἐπιτέθηκαν καί μάλιστα νωρίτερα ἀπό ὅ,τι εἶχαν πεῖ.
Νά θυμόμαστε τήν ἡμέρα αὐτή πού ἐπενέβη πάλι ὁ Θεός –ὅσο κι ἄν μερικοί δέν θέλουν νά τό πιστέψουν– ἰδιαίτερα ἡ Παναγία, ἡ πάνσοφος σκέπη τῆς Παναγίας, ἡ ὁποία κατά πολλούς τρόπους σκέπασε καί βοήθησε ὅλα αὐτά τά παιδιά πού πολεμοῦσαν ἐκεῖ πάνω. Πολύ ζωντανά καί μεμονωμένοι στρατιῶτες καί ὁμάδες ὁλόκληρες στρατιωτῶν ἔβλεπαν τήν ἐπέμβαση τῆς Παναγίας, καί ἔγινε ἐκεῖνο τό μεγάλο κατόρθωμα, τό ἔπος τοῦ ᾿40. Ἀλλά καί στά μετόπισθεν ὅλος ὁ κόσμος ἦταν σέ μιά ἀνάταση, ἔτρεχαν στίς ἐκκλησίες. Σήμερα δέν ὑπάρχει ἀνάταση..
