Eπιβεβαιώνεται –σε αυτή τη φάση– το ενδιαφέρον τριών μεγάλων διεθνών ομίλων: της γερμανικής ThyssenKruppMarineSystems, της γαλλικής NavalGroup και της σουηδικής Saab Kockums.
Δύο είναι οι βασικές προϋποθέσεις που θέτει η Αθήνα. Πρώτον, η απόκτηση στρατηγικής ισχύος μέσω πυραύλων μεγάλης εμβέλειας, ενσωματωμένων σε υποβρύχιο σχεδιασμένο να επιχειρεί σε περιβάλλοντα υψηλής απειλής, όπως το Αιγαίο —με ρηχά νερά, έντονο ακουστικό «θόρυβο», νησιωτικά συμπλέγματα και στενά περάσματα— αλλά και η Ανατολική Μεσόγειος, όπου η υποβρύχια μάχη ευνοεί αθόρυβες, ευέλικτες και ανθεκτικές πλατφόρμες. Δεύτερον, η ουσιαστική συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στο πρόγραμμα, στοιχείο που διατρέχει συνολικά τα εξοπλιστικά της «Ατζέντας 2030».
Το Type212CD, μήκους 73 μέτρων και εκτοπίσματος 2.500 τόνων, αποτελεί τη νεότερη και πλέον φιλόδοξη εξέλιξη της γερμανικής σχολής συμβατικών υποβρυχίων. Σχεδιασμένο από την TKMS για τους στόλους Γερμανίας και Νορβηγίας, δίνει έμφαση στη χαμηλή ανιχνευσιμότητα, στη μακρά παραμονή σε κατάδυση και στη δικτυοκεντρική μάχη.
Ο οπλισμός του περιλαμβάνει βαριές τορπίλες, ενώ προβλέπεται η δυνατότητα μελλοντικής ενσωμάτωσης στρατηγικών πυραύλων. Στα βασικά πλεονεκτήματα συγκαταλέγονται η ομοιογένεια, η εκπαίδευση και η υποστήριξη, με δεδομένη την πολυετή εμπειρία του Πολεμικού Ναυτικού από τα υποβρύχια Type214.
