Την ώρα που ο διαγωνισμός μπαίνει στην τελική ευθεία, η ανησυχία των δημοτών χτυπάει «κόκκινο» για το θέμα της συντήρησης.
Το όραμα για την Παλιά Παραλία, όπως περιγράφεται από τους σχεδιαστές και τους διοικούντες, φαίνεται ιδιαίτερα ελκυστικό. Πρόκειται για ένα ξύλινο κατάστρωμα μήκους 1.100 μέτρων και πλάτους 12 μέτρων, στηριγμένο σε 352 πασσάλους από σκυρόδερμα, το οποίο θα επεκτείνει τον δημόσιο χώρο προς τη θάλασσα. Στις μακέτες αποτυπώνεται μια εικόνα που θα θυμίζει κατάστρωμα πλοίου, ενώ γίνεται λόγος για ένα έργο που θα προσφέρει την «ωραιότερη βόλτα» στην πόλη. Την ίδια στιγμή όμως, οι πολίτες εκφράζουν έντονο προβληματισμό αλλά και φόβο για την ασφάλειά τους.
Η ανησυχία αυτή δεν είναι θεωρητική, αλλά βασίζεται σε όσα ζουν στην καθημερινότητά τους οι Θεσσαλονικείς. Τον περασμένο Φεβρουάριο, ένα τμήμα του ξύλινου ντεκ που έχει κατασκευαστεί στην περιοχή της Νέας Παραλίας, καταστράφηκε όταν η θάλασσα «φούσκωσε» εξαιτίας του Βαρδάρη. Οι σανίδες έσπασαν, το σημείο γέμισε με σκουπίδια και ξύλα που ξέβρασε το κύμα και οι ζημιές ήταν σοβαρότατες. Από θαύμα δεν σημειώθηκε κάποιος τραυματισμός, καθώς εκείνη την ώρα, έτυχε να μην περνάει από το σημείο κάποιος περαστικός.
Όταν οι πολίτες ρώτησαν τις αρμόδιες δημοτικές αρχές γιατί δεν υπήρχε κάποια προειδοποιητική σήμανση στο σημείο, πηγές του Δήμου απάντησαν ότι θα ληφθούν μέτρα «μόλις κοπάσουν» τα μποφόρ. Δηλαδή, η προστασία των πολιτών παραπέμφθηκε για μετά την κακοκαιρία.
Το «κύμα» διαμαρτυρίας στα social media και ο φόβος για ένα σοβαρό ατύχημα
Σε αναρτήσεις μέσων που αφορούν δημοσιεύματα για την ανακοίνωση της πορείας του έργου και τον διαγωνισμό, η πλειοψηφία των σχολίων αφορά την αρνητική εμπειρία από το ντεκ στη Νέα Παραλία. Η οργή και η αγωνία των πολιτών είναι χαρακτηριστική και εκφράζεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου έχει στηθεί ένα ιδιότυπο «παρατηρητήριο» της παραλίας.
Φωτογραφίες από το φθαρμένο ντεκ κρούουν ουσιαστικά τον κώδωνα του κινδύνου για κάποιο σοβαρό ατύχημα. Γονείς με καρότσια, ηλικιωμένοι, άνθρωποι που βγαίνουν για περπάτημα, όλοι περιγράφουν μια καθημερινότητα γεμάτη παγίδες.
Αν δεν συντηρηθεί σωστά, το έργο είναι καταδικασμένο να καταλήξει σε «ναυάγιο»
Εύκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί ότι ένα τέτοιο έργο απαιτεί μόνιμη, εξειδικευμένη και ακριβή συντήρηση. Δεν αρκεί να κατασκευαστεί και έπειτα να αφεθεί στην τύχη του όπως έχουμε δει να καταλήγουν τόσα πολλά δημόσια έργα στη χώρα μας. Και αν η συντήρηση γίνεται με την προχειρότητα που καταγράφεσαι στο υπάρχον ντεκ στη Νέα Παραλία, τότε το έργο θα οδηγηθεί με μαθηματική ακρίβεια, στην καταστροφή.
Μέσα σε λίγα χρόνια, το αλάτι, η υγρασία, ο ήλιος και η πίεση των κυμάτων, θα μετατρέψουν την «ωραιότερη βόλτα της πόλης» σε μια απέραντη παγίδα. Τα ξύλα θα σαπίσουν, οι συνδέσεις θα χαλαρώσουν και ο Δήμος θα ξοδεύει συνεχώς νέα κονδύλια για να «μπαλώσει» τις ζημιές.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ανάπλαση της παραλίας είναι αναγκαία, ωστόσο η ασφάλεια των πολιτών είναι πάνω από κάθε πολιτικό αφήγημα, επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και κινήσεις εντυπωσιασμού. Πριν πέσουν οι τελικές υπογραφές για το έργο, θα πρέπει η Δημοτική Αρχή να παρουσιάσει σαφές και ξεκάθαρο πλάνο για την ανθεκτικότητα και την συντήρηση του ξύλινου ντελ. Η Θεσσαλονίκη δεν «σηκώνει» άλλα έργα βιτρίνας που οι δημότες της θα πληρώσουν ακριβά και που μπορεί να «παρασυρθούν» από τη μανία του Βαρδάρη.
