Δεν είναι λίγοι όσοι αποδίδουν κάποιου είδους …συμβολισμό, στην επιλογή του καλλιτέχνη, που πάντως δεν έγινε πρόχειρα, αντίθετα, διήρκεσε πολύ ως διαδικασία. Όσο εκείνος θα τραγουδά το «παίρνω ένα ποδήλατο και φεύγω για τ’ αδύνατο, κρατάω στο χέρι το κλειδί», οι ίδιοι θα το κάνουν πράξη, ζητώντας «πολιτική αλλαγή», αφού όπως είπε ο Νίκος Ανδρουλάκης μιλώντας στο ΟΡΕΝ «αν το μέλλον μας είναι η επόμενη κυβέρνηση να είναι ένα σύστημα εξουσίας όπως το μάθαμε τα τελευταία 10 χρόνια με την κουλτούρα που λειτούργησε το σύστημα εξουσίας του κ. Τσίπρα ή του κ. Μητσοτάκη, τότε ζήτω που καήκαμε». Τ
όσο ο ίδιος, όσο και η Χαριλάου Τρικούπη, επιχειρούν να εκφράσουν ένα νέο πολιτικό ήθος και μία άλλη νοοτροπία σεβασμού των θεσμών, με στόχο τη βελτίωση της Δημοκρατίας στον τόπο μας.
